Site icon CommYounity

De hervorming-Peeters : Het krediet van de vrijwillige overuren

De wet stelt de grenzen vast voor de dagelijkse arbeidsduur (8 uren) en voor de wekelijkse arbeidsduur (40 uren of de lagere grens vastgelegd bij collectieve arbeidsovereenkomst of arbeidsreglement). Het presteren van overuren is in principe verboden.

Nochtans voorziet de Arbeidswet in een aantal uitzonderingen, zijnde specifieke situaties waar het mogelijk is om tijdelijk af te wijken van het voorziene rooster, op voorwaarde dat men zich bevindt in één van de uitzonderingen voorzien door de wet en dat men de te vervullen formaliteiten naleeft.

Het presteren van overuren geeft daarenboven aanleiding tot de toekenning van inhaalrust en de betaling van overloon, net als het voordeel van een fiscaal gunstig regime voor zowel de werknemer als de werkgever.

De Wet Peeters voegt een nieuwe wettelijke uitzondering toe die toelaat om overuren te presteren en voegt een artikel 25bis in in de Arbeidswet van 16 maart 1971. Het betreft de vrijwillige overuren.

Het aantal vrijwillige overuren is vastgesteld op maximum 100 uren per kalenderjaar. Bij sectorale collectieve arbeidsovereenkomst algemeen verbindend verklaard bij Koninklijk Besluit kan dit aantal worden verhoogd tot maximum 360 uren.

De bijzonderheid hiervan?

Het krediet van de vrijwillige overuren betreft een van de belangrijke en interessante maatregelen van de wet Peeters. Zij is even belangrijk voor de ondernemingen als voor de werknemers en komt tegemoet aan de doelstelling van de minister:

 

Quitter la version mobile